|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
ღ กังฟูแพนด้า ღ ทุกแปดโมงเช้า วันเสาร์ และบ่ายสอง วันอาทิตย์ หม่ามี๊กะป๊า.. มีนัดครูทราย เรียนว่ายน้ำกัน ได้ฤกษ์ ที่เราสองคน จะไปเรียนเป็นเรื่องเป็นราวซะที หลังจากจดๆ จ้องๆ กันมานาน ครูทรายบอกว่า เป็นนักเรียนประวัติศาสตร์ของแก เหตุเพราะ ไม่เคยเห็น สามี-ภรรยา คู่ไหนมาเรียนว่ายน้ำพร้อมกัน ฮ่าๆ ก็แน่ละสิ.. คงไม่มีบ้านไหนเหมือนบ้านเรา ที่ทั้งผัวและเมีย...ว่ายน้ำไม่เป็นทั้งคู่ 5555 เพราะเราสองคน ทำให้แกได้ลูกศิษย์ รุ่นใหญ่ เพิ่มขึ้นมากมาย (เก็บตังค์ ค่าพรีเซ็นเตอร์ด้วยค่ะครูทราย) ยากมากเลยอะ.. หรือเพราะเราเป็นไม้แก่(มาก) ก็ไม่รู้ คอก็ต้องก้ม มือก็ต้องกวัก ขาก็ต้องตี ปากก็ต้องพ้น แถมหน้ายังต้องพลิกอีก โอ้ยยย!!! ตั้งแต่เกิดมา ไม่เคยจะใช้อวัยวะพร้อมกัน หลายอย่างขนาดนี้ นี่แหละโทษฐานที่ไม่ยอมเรียนว่ายน้ำตั้งแต่ หกขวบ ดัดซะตั้งแต่ตอนนั้น..บัดนี้พลิ้วไปแล้ว อาทิตย์นี้ครูทรายสอนท่ากบ ถีบขาเก้ๆ กังๆ ถีบผิด ถีบถูก จนขาปวดไปหมด เรียนว่ายน้ำเสร็จ กินข้าวเช้า เตรียมเด็ก ออกจากบ้าน ไปดูหนังกัน วันนี้เรามีนัดกะ ครัวป้าหลิน ไปดู กังฟูแพนด้า เลือกพาราก้อน เพราะใกล้ป้าหลินหน่อย รายนี้คิวแน่น... เสร็จงานนี้ต่องานนั้น โทรหากันก่อนจองตั๋ว สื่อสารกันอีท่าไหนมิทราบ ได้จำนวนตั๋วมา 9 ใบ พอป้าหลินมาถึง หม่ามี๊ก็เลยถาม "ไหนละ..คณะที่เหลือของพี่?" ชีบอกป๊าววว..มาแค่นี้แหละ สองคนกะทอมมี่ "แป่ว!!!!" ชีมาสอง..ของเราสาม ตายละหว่า ทำไงกะตั๋วที่เหลืออีก 4 ใบดีฟระ ในความโชคร้าย..เราก็ยังโชคดี เพราะเรารู้เร็ว...รู้เร็วก็แก้ปัญหาเร็ว สองคน น้าหนิง กะ ป้าหลิน ยืนขายตั๋วผีกันหน้าโรงนั่นแหละ ทำงัยได้ละ ไปขอคืนมันก็ไม่ให้ แต่อะนะ คนไทยใจดี มีคนยอมซื้อตั๋วต่อเราไปเรียบร้อย...เฮ้ออ...ค่อยโล่ง พลาดอีกเรื่องคือ..ไม่ได้ดูว่ามันเป็น Sound - En / Sub - Th (ขอโทษนะลูก รีบๆ ฉุกละหุกไปหน่อย ไว้แก้ตัวกันด้วยแผ่น DVD ละกัน) หนังสนุกดี..น่ารักมากๆ ถึงสั้นไปหน่อย แต่ก็ดีแล้วละ เพราะ เจ้าปีโน่ ช่วงแรกๆ..ก็ดูดีอยู่หรอก แต่ดูไป ชักเบื่อ กว่าหนังจะมา โฆษณาปาเข้าไป 40 กว่านาที "ปีโน่จะไปดูปาปักเป้าแล้ว" "ปีโน่จะไปแล้ว.." กว่าจะหลอกล้อกันสำเร็จ จนหนังจบ.. เหงื่อแตกซิก เสร็จจากดูหนัง ก็เลยพาไปดูปลา ให้สมใจอยาก กินข้าว แล้วค่อยกลับบ้าน ที่พาราก้อน มีงานกล้วยไม้ด้วย ได้แต่ชำเลืองมอง สถานะการณ์ ไม่อำนวยที่จะถือกล้องไปยืนส่องได้ เสียดายจัง
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||